Jóhanna Harðardóttir

Upplýsingar og tímapantanir í síma 824 2777
TFT-meðferð (Thought Field Therapy), Bowen tækni
og höfuðbeina- og spjaldhryggsjöfnun á Akureyri

Saga Tom Bowen - stutt æviágrip eftir dætur hans

Æviágrip Toms Bown skrifuðu dætur hans, Heather Edmonds og Pam Trigg, fyrir BowenDirectory.com og var það birt þar 2. ágúst 2004. Ágripið er hér birt í lauslegri þýðingu Haralds Ingólfssonar.

Thomas Ambrose Bowen fæddist 18. apríl 1916 í Ástralíu. Foreldrar hans voru William og Norah Bowen. Eldri systur hans voru Norah og Beatrice en yngri systir hans Agnes. Tom hætti snemma í skóla, líklega þegar hann var um fimmtán ára gamall, og hóf störf við smíðar eins og faðir hans. Hafi hann einhvern tímann haft áhuga á að komast í læknaskóla þá var þó engin von til þess því það kom ekki til greina af hálfu föður hans að börnin fengju meiri menntun en nauðsynlegt var til að geta fengið vinnu.

Tom kvæntist Jessie McLean 12. september 1941 en þau störfuðu mikið saman í Hjálpræðishernum í Ringwood. Þau bjuggu hjá foreldrum hans í Geelong, næststærstu borg Viktoríuríkis í Ástralíu.

Upp úr 1940 þjáðist Jessie af slæmum astma og þurfti oft að leggjast inn á sjúkrahús til þess að fá aðstoð vegna andnauðar. Tom prófaði sig áfram og lærði að hjálpa henni að fást við öndunarerfiðleikana. Tilraunir hans, ásamt sérstöku meðali sem þau fengu frá lyfsala í Queensland og breyttu mataræði, bætti heilsu Jessie verulega. Í þá daga var mjög óvenjulegt að breyta mataræði vegna sjúkdóma en Tom var sannfærður um að það væri rétta leiðin á batavegi Jessie. Eftir nokkur ár þurfti hún ekki lengur á lyfinu að halda og fyrir tilstilli aðferðar Toms og með breyttu mataræði þurfti hún aldrei aftur að fara inn á sjúkrahús vegna öndunarerfiðleika.

Á sjötta áratugnum kynntist Tom manni að nafni Ernie Saunders en hann var goðsögn á fimmta og sjötta áratugnum meðferðar og vinnu sinnar með líkamann (physical manipulator). Tom heimsótti Ernie reglulega og þeir áttu langar stundir saman. Samtölin við Ernie urðu til þess að Tom byrjaði að átta sig á því sem hann síðar þróaði sem Bowen tækni. Áður en varði voru hugmyndir hans komnar fram úr hugmyndum Ernies og heimsóknirnar tóku enda. Þróunarstig Bowen tækninnar var hafið.

Seint á sjötta áratugnum vann Tom í sementsverksmiðjunni í Geelong. Hann hafði þá mikinn  áhuga á heilsu og lækningum en hvað hann gerði og hvernig það kom til er ráðgáta að sögn dætra hans. Á þessum tíma vingaðist hann við Stan Horwood, sem trúði því að Tom hefði sérstaka hæfileika. Tom hóf að hjálpa fólki sem átti við bakvandamál og annars konar krankleika að stríða og þannig hófst tími þar sem hann helgaði sig því að hjálpa fólki. Stan Horwood bauð Tom að koma á fót aðstöðu á heimili sínu til þess að nota á hverjum degi eftir að hann hafði lokið fullum vinnudegi í sementsverksmiðjunni. 

Tom og Jessie áttu þrjú börn og var Jessie kletturinn sem hélt fjölskyldunni saman, sá um allt heimilishaldið og börnin þrjú. Alltaf þegar Tom kom heim úr vinnunni hafði hún matinn tilbúinn. Tom var heima í um klukkustund, fór þá í betri fötin og hélt heim til Horwoods. Frú Horwood rak hárgreiðslustofu og aðstoðaði við rekstur meðferðarstofunnar.

Orðstír Toms breiddist út án þess að hann auglýsti nokkuð. Skjólstæðingum hans fjölgaði stöðugt. Fólk beið fyrir utan Horwood heimilið klukkustundum saman eftir því að hitta hann. Bílar stóðu í röðum við gangstéttarbrúnina. Það var orðið ljóst að rekstur stofunnar gat ekki haldið áfram með þessum hætti og því var starfsemin flutt á nýjan stað og meðferðarstofan var komin í fullan rekstur. Þar hélt Tom sig næstu árin en flutti síðan á nýjan stað þar sem hann hafði tvö meðferðarherbergi sem hann notaði samtímis. Á þessum tíma notaði hann einföld rúm með dýnu og það var ekki fyrr en löngu seinna sem hann tók í notkun rafstýrð nuddborð.

Alls staðar þar sem hann starfaði lét hann standa frammi söfnunarbauka til styrktar alls kyns góðgerðarmálum. Stundum voru nýstárlegir hlutir til sölu. Allt var gert til að hjálpa þeim sem minna máttu sín.

Tom notaði aldrei tímabókunarkerfi sem slíkt. Sjúklingur hringdi á stofuna til hans og var sagt að stofan væri opin klukkan 9-11 að morgni og 13-16 eftir hádegi. Þegar á stofuna var komið fengu sjúklingar númer frá 1 upp í 33 í sömu röð og þeir komu. Þeir biðu síðan á biðstofunni þar til komið var að þeim. Þegar Tom hafði lokið við að veita öllum sjúklingum morgunsins meðferð fór hann heim í hádegismat – mat sem Jessie hafði eldað og hafði tilbúinn handa honum. Hann var síðan kominn á stofuna aftur rétt fyrir klukkan eitt og kom svo aftur heim eftir að hafa sinnt öllum sjúklingum sem til hans komu eftir hádegið. Venjulega var hann kominn heim um klukkan hálfsex. Á kvöldin fór hann í húsvitjanir og kom heim um klukkan hálftíu.

Á laugardagsmorgnum bauð hann fötluðum börnum til sín á stofuna og veitti þeim meðferð án endurgjalds. Foreldrar komu með börn sín um langan veg, allt upp í nokkurra klukkustunda ferðalag. Þessi börn fengu ekki bata strax en árangurinn til lengri tíma var undraverður.

Á laugardagskvöldum opnaði Tom stofuna fyrir þeim sem höfðu meitt sig í íþróttakappleikjum dagsins. Þetta gerði hann einnig án þess að taka greiðslu fyrir og skjólstæðingar hans komu víða að.

Tom sýndi af sér mikið örlæti þegar í hlut átti fólk sem átti við erfiðar kringumstæður að etja eða fötluð börn sem þurftu mikla umönnun. Þegar hér var komið hefði hann getað aflað sér mikils fjár en það var ekki forgangsmál hjá honum. Hans bestu laun voru að geta hjálpað fólki og við þann málstað hélt hann sig það sem eftir var ævinnar. Hann var ekki alltaf með á reiðum höndum lausn þeirra vandamála sem fólk kom með til hans en hann rannsakaði viðfangsefnið og fann lausn innan fárra daga.

Tom kenndi nokkrum mönnum um ævina; Keith Davis, Nigel Love, Kevin Neave, Oswald Rentsch, Kevin Ryan og Romney Smeeton. Hver og einn þessara manna hafði ákveðinn dag á stofunni með Tom. Fleiri vildu komast að til þess að læra tæknina en ef Tom fannst að fólk hefði ekki það sem til þurfti bað hann viðkomandi um að fara.

Af ástæðum sem Tom réði ekki við þurfti hann að flytja sig um set í borginni og opnaði stofu við Villamanta stræti. Á áttunda áratugnum sótti hann um skráningu starfseminnar. Ferlið tók mikinn tíma en að endingu var beiðni hans hafnað. Hann var niðurbrotinn og fannst að kerfið væri að segja honum að hann væri einskis virði og einskis metinn. Nefnd á vegum hins opinbera yfirheyrði hann og hélt hann því fram eiðsvarinn að hann veitti um 13 þúsund manns meðferð á ári hverju. Það skipti hins vegar ekki máli þótt starfsemin fengi ekki skráningu, fólk hélt áfram að koma um langan veg til þess að hitta hann og fá meðferð.

Tom varð fyrir því óláni að taka þurfti af honum annan fótinn. Ástæður þess eru ókunnar en fjölskyldunni var sagt að það væri vegna lélegrar blóðrásar – og tengdist það sennilega sykursýki. Þetta var honum mikið áfall því hann hafði verið mjög virkur og vinnusamur maður. Það tók hann tíma að ná sér aftur. Vinur hans ók honum til sjúkraþjálfara tvisvar í viku. Nokkrum mánuðum síðar fékk hann gervifót sem létti honum lífið nokkuð. Við þetta áfall dró úr starfsemi meðferðarstofunnar. Um síðir sneri Tom þó aftur til starfa og fljótlega var starfsemin aftur komin á fullt og hann sjálfur í fullt starf. Umsvifin jukust enn sem fyrr eingöngu vegna þess að orðstír Toms barst milli fólks.

Á árinu 1982 missti Tom hinn fótinn. Vegna sýkingar sem upp kom var hann fluttur í einangrun á sjúkrahúsinu eftir aðgerðina en lifði það ekki af.  

Arfleifð Toms hefur borist um allan heim og er tækni hans kennd á háskólastigi í Ástralíu. Hver og einn sem lært hefur Bowen tækni túlkar hana og notar á sinn sérstaka hátt. Eini upprunalegi Bowen tæknirinn var Tom Bowen sjálfur. Hann þróaði og aðlagaði tækni sína stöðugt að þeim vandamálum sem hann stóð frammi fyrir – hélt sig ef til vill við sömu grundvallaratriðin en notaði þau á nýjan hátt. Hann átti sér uppáhalds speki – og lifði lífi sínu í anda hennar:

Ég á ekki von á að eiga leið hér um nema einu sinni.
Hvert góðverk sem ég geri eða hvaða gæsku sem ég get af mér gefið til annarra vil ég gefa núna.
Forða mér frá því að fresta eða vanrækja það því hér verð ég ekki aftur á ferð.

Fara efst á síðu..

Verð og greiðslur

Einn meðferðartími kostar 4.000 krónur. Þjónustan er því miður ekki niðurgreidd af Tryggingastofnun ríkisins en athygli er vakin á að mörg stéttarfélög endurgreiða hluta kostnaðar - ef fyrir liggur tilvísun eða vottorð frá lækni um þörfina fyrir meðferð af þessu tagi (sambærilegt við sjúkranudd og fleira slíkt). Leitaðu upplýsinga hjá stéttarfélaginu þínu.

Tíðni og fjöldi tíma

Að jafnaði er miðað við að fólk fái ekki meðferð oftar en einu sinni í viku á meðferðartímanum. Gera má ráð fyrir að þrír tímar með reglulegu millibili nægi í flestum tilvikum en það er nokkuð einstaklingsbundið og fer einnig eftir því hvaða kvilla eða sjúkdóm við er að eiga.

Líkaminn læknar sig sjálfur

Hippocrates sagði að líkaminn læknaði sig sjálfur og sá sem veitir meðferð sé aðeins verkfæri náttúrunnar til þess. Allt sem ég geri með aðstoð Bowen tækni eða með höfuðbeina- og spjaldhryggsjöfnun miðar að því að hjálpa líkamanum til þess að lækna sig sjálfur.

Ég hjálpa þér með því að meðhöndla líkamann með þeirri aðferð sem hentar þér - með tilliti til líkamlegs og andlegs ástands þíns. Meðferðin sem ég veiti er þægileg og afslappandi. Þú getur náð djúpri slökun um leið og líkami þinn fær þá hjálp sem hann þarfnast til endurnæringar og þá aðstoð og hvatningu sem hann þarf til að lækna sig sjálfur.

TFT-meðferð, Bowen tækni og höfuðbeina- og spjald-hryggsjöfnun eru aðferðir sem hafa reynst mjög árangursríkar. Hverja þessara aðferða ég nota hverju sinni fer eftir því við hvaða vandamál er að fást, ástandi og óskum skjólstæðings míns  ásamt mati mínu á aðstæðum og því hver þessara aðferða er líklegust til árangurs.

Fara efst á síðu...

Jóhanna Harðardóttir - Bowen tæknir & höfuðbeina- og spjaldhryggsjafnari. Upplýsingar og tímapantanir í síma 824 2777 og í netfanginu heilsubot@heilsubot.com.